Budo is een Japans woord, opgebouwd uit bu, wat krijgshaftig of militair betekent, en do, wat weg of pad betekent. Het staat voor de brede familie van Japanse krijgskunsten, waaronder judo, karate, kendo, aikido, iaido en meer, die voortkwamen uit oudere gevechtstradities maar hun doel verlegden naar persoonlijke groei, discipline en karaktervorming in plaats van uitsluitend gebruik op het slagveld.
In de praktijk wordt budo vaak tegenover bujutsu geplaatst, een ouder begrip dat de praktische vechttechnieken zelf beschrijft. Een budoschool leert nog steeds effectieve technieken, maar de training draait net zo goed om etiquette, geduld en langdurige ontwikkeling als om het winnen van een wedstrijd. Dit is terug te zien in de manier waarop lessen worden gegeven, hoe leerlingen worden gevraagd te buigen en te luisteren, en hoe vooruitgang over jaren wordt gemeten in plaats van weken.
Wie begint met een Japanse krijgskunst beoefent, strikt genomen, een vorm van budo, of het directe doel nu conditie, wedstrijdsport of zelfverdediging is. Ons overzicht van de vechtsporten introduceert de belangrijkste stijlen, en geschiedenis van de vechtsporten laat zien hoe budo is voortgekomen uit eerdere gevechtstradities.
