Uniformen en banden uitgelegd

Een gi, kort voor keikogi, bestaat meestal uit een jasje, een broek en een band. Het jasje is het onderdeel dat het meest verschilt tussen kunsten, omdat het zeer uiteenlopende belasting moet doorstaan. Een judogi jasje wordt constant vastgegrepen, getrokken en tegen geworpen, dus heeft het een dichte, verstevigde weving nodig. Een karategi jasje wordt gedragen voor snelle slagen en trappen, dus geniet de voorkeur een lichtere, flexibelere weving. Broeken zijn over het algemeen eenvoudiger, gesneden voor bewegingsvrijheid bij heupen en knieën, soms verstevigd bij de knieën voor kunsten met veel knielen of grondwerk.

Gi stof wordt geweven in een paar herkenbare patronen, elk geschikt voor een ander doel.

Gewicht wordt meestal beschreven in grammen per vierkante meter (gsm) of, voor sommige producten, in ounces (oz). Wedstrijd judogi jasjes liggen doorgaans in de buurt van 450 tot 750 gsm, terwijl karategi en taekwondo dobok meestal lichter zijn. Een zwaardere gi is doorgaans duurzamer en slijt langzamer onder grip en trekken, maar is ook warmer om in te trainen en droogt langzamer. Zie het woordenlijstartikel over gi gewicht en de artikelen over pearl weave, enkele weving en dubbele weving voor meer detail over elke term.

Snit verwijst naar hoe los of strak een gi gesneden is. Een wedstrijdsnit is vaak strakker door het lichaam en de mouwen, wat kan verminderen hoeveel stof een tegenstander kan vastgrijpen bij worstelkunsten, terwijl een trainingssnit meestal ruimer en comfortabeler is voor lange sessies. Federaties die wedstrijden reguleren, zoals de IJF voor judo, de IBJJF voor Braziliaans jiujitsu en de WKF voor karate, stellen grenzen aan mouwlengte, jasjeslengte en hoeveel ruimte er toegestaan is tussen het lichaam en de stof, juist om te voorkomen dat een te strakke of te losse snit een oneerlijk voordeel geeft.

Kleur is traditioneel wit bij judo, karate en veel andere kunsten, aangezien wit historisch de gewone, ongeverfde stof was die beschikbaar was en de standaard blijft voor graduaties en de meeste wedstrijden. Blauw is ook toegestaan bij sommige judowedstrijdformats om officials en toeschouwers te helpen deelnemers uit elkaar te houden. BJJ wedstrijden onder organisaties zoals de IBJJF staan een breder scala aan goedgekeurde kleuren toe, waaronder wit, blauw en zwart, binnen specifieke tintregels. Controleer altijd de actuele uniformregels van je federatie voor een wedstrijd, aangezien een niet goedgekeurde kleur of snit diskwalificatie kan betekenen, ongeacht hoe goed de gi tijdens training presteert.

Sommige worsteltraining, met name bij BJJ en mixed martial arts, gebeurt helemaal zonder gi. In plaats daarvan wordt een rashguard gedragen, een strak zittend lang of kort mouwen bovenstuk van rekbare stof, vaak gecombineerd met strakke shorts of spats. No-gi training elimineert de mogelijkheid om stof vast te grijpen, wat de techniek aanzienlijk verandert, en rashguards worden gekozen om hun strakke pasvorm die grip op de stof zelf tegenwerkt en zweet afvoert tijdens zware training.

De band, in het Japans obi genoemd, heeft twee functies: hij sluit het jasje en signaleert de graad. Bandkleursystemen behoren tot de meest uiteenlopende onderdelen van vechtsportuitrusting, want hoewel het algemene idee van vooruitgang van een lichtere kleur naar zwart wijdverbreid is, worden de exacte kleuren, het aantal stappen en de volgorde ertussen door elke school of federatie afzonderlijk vastgesteld, niet door één enkele universele standaard.

Kyu graden zijn de gekleurde bandrangen die een leerling doorloopt voordat de zwarte band bereikt wordt, en dan graden zijn de rangen die gehouden worden zodra de zwarte band behaald is. Beide systemen gaan terug op Japanse kunsten en zijn sindsdien, met lokale variaties, overgenomen door veel andere vechtsporten. Het aantal kyu graden, de kleuren die aan elk toegekend worden, en hoe snel een leerling ertussen kan examineren, verschillen van school tot school en van federatie tot federatie, zelfs binnen dezelfde kunst. Sommige scholen voegen een streep of label toe aan een band om vooruitgang binnen een graad te markeren in plaats van elke keer een nieuwe bandkleur uit te geven. Vanwege deze variatie volg je altijd de specifieke kleur en gradenstructuur die jouw eigen instructeur gebruikt, in plaats van aan te nemen dat het systeem van een andere school van toepassing is. Zie de woordenlijstartikelen over kyu graden en dan graden voor meer achtergrond, en onze speciale bandengids en knoopinstructies voor hoe je een band correct maat kiest, verzorgt en knoopt.

Geef bij het kiezen van een gi, dobok of hakama voorrang aan de weving en het gewicht die bij jouw kunst passen boven alleen het uiterlijk, en controleer de regels van je federatie als je wedstrijdt. Vergelijk voor de maat je lengte in centimeters, en waar aangegeven je borst en mouwlengte, met de tabel van de verkoper, aangezien gi maatsystemen niet bij alle makers gestandaardiseerd zijn. Nieuwe katoenen gi kunnen ook merkbaar krimpen na de eerste paar wasbeurten, dus veel leerlingen kiezen aanvankelijk een iets grotere maat of volgen de richtlijnen van de fabrikant. Onze gids over maatvoering en krimp van de gi en gids voor gi verzorging en wassen behandelen beide onderwerpen uitgebreid, en onze algemene koopgids loopt door het bredere aankoopproces.

Wat is het verschil tussen een judogi en een karategi?

Een judogi is over het algemeen zwaarder en steviger verstevigd om grijpen en werpen te doorstaan, terwijl een karategi lichter is en gesneden voor bewegingsvrijheid bij slaan. Het verkeerde type dragen voor jouw kunst kan comfort, duurzaamheid en, bij wedstrijden, goedkeuring beïnvloeden.

Kan ik elke bandkleur dragen die ik wil?

Nee. Bandkleur wordt door je instructeur toegekend bij graduatie en weerspiegelt je huidige niveau binnen het systeem van die school. Een onverdiende kleur dragen wordt in de meeste tradities als respectloos beschouwd.

Waarom verschillen bandsystemen per school?

Kyu en dan graduatie is in de loop van de tijd onafhankelijk ontwikkeld en aangepast door veel scholen en federaties, dus kleuren, het aantal graden en het tempo van vooruitgang verschillen. Er is geen enkele wereldwijde standaard.

Heb ik als beginner een hakama nodig?

Meestal niet. Veel scholen introduceren de hakama bij een bepaalde graad in plaats van vanaf de eerste les. Vraag je instructeur wanneer het voor jou passend wordt.

Is een rashguard een vervanging voor een gi?

Alleen voor no-gi training. Als je les of wedstrijdformat een gi vereist, is een rashguard alleen geen vervanging, al wordt hij door sommige leerlingen wel onder het jasje gedragen.