Een geschiedenis van de krijgskunsten: oorsprong en grondleggers

Karate ontwikkelde zich op Okinawa, destijds het Ryukyu koninkrijk, door een vermenging van inheemse vechttradities met invloeden uit Chinese krijgskunsten, die via handel en cultureel contact over meerdere eeuwen binnenkwamen. De kunst werd in verschillende lokale vormen beoefend en onderwezen voordat ze aan het begin van de twintigste eeuw breder werd geïntroduceerd op het Japanse vasteland, waar ze verder werd gesystematiseerd en georganiseerd in de stijlen die tegenwoordig algemeen erkend worden.

Verschillende karate lijnen ontwikkelden eigen benaderingen van houding, slaan en kata, en deze diversiteit is nog steeds zichtbaar in het scala aan stijlen dat internationaal beoefend wordt, waarbij internationale wedstrijdcontexten worden overzien door organisaties zoals de World Karate Federation, algemeen afgekort als WKF.

Braziliaanse Jiujitsu vindt zijn wortels in het Japanse judo en jujutsu, gebracht naar Brazilië aan het begin van de twintigste eeuw, vooral via het onderwijs van Mitsuyo Maeda, een judoka die veel reisde en buiten Japan lesgaf. De familie Gracie, met name Carlos en Helio Gracie, krijgt historisch de eer voor het aanpassen en ontwikkelen van dit onderwijs tot wat bekend werd als Braziliaanse Jiujitsu, met bijzondere nadruk op grondgebaseerde grappling en op hefboomwerking gebaseerde techniek.

Braziliaanse Jiujitsu groeide vanaf de jaren negentig aanzienlijk in internationale erkenning, deels door de zichtbaarheid van vroege gemengde vechtsportwedstrijden, en wordt in grote wedstrijdcontexten tegenwoordig bestuurd door organisaties zoals de International Brazilian Jiu-Jitsu Federation, algemeen afgekort als IBJJF, die regels vaststelt inclusief pakvereisten die vaak worden aangeduid als IBJJF legal.

Aikido werd ontwikkeld door Ueshiba Morihei gedurende de eerste helft van de twintigste eeuw, sterk voortbouwend op zijn eerdere training in Daito ryu aikijujutsu samen met andere vechtsportinvloeden die hij gedurende zijn leven bestudeerde. Ueshiba's benadering benadrukte het meebewegen met en omleiden van de beweging en energie van een tegenstander in plaats van kracht rechtstreeks met kracht te ontmoeten, een principe dat weerspiegeld wordt in de karakteristieke cirkelvormige, vloeiende techniek van aikido.

De hakama, een geplooid kledingstuk dat in aikido en verschillende andere kunsten over de dogi wordt gedragen, werd van oudsher geassocieerd met gevorderdere leerlingen in veel scholen, en het gebruik ervan en de tradities eromheen verschillen tegenwoordig tussen verschillende aikido organisaties en instructeurs. Onze aikido hakama gids behandelt de opbouw en het praktische gebruik ervan in meer detail.

Een aantal patronen komt terug in deze verder verschillende kunsten. Veel leiden minstens een deel van hun afstamming terug naar oudere Japanse vechttradities, hetzij direct, zoals bij judo, kendo en aikido, hetzij indirect, zoals bij de wortels van Braziliaanse Jiujitsu in het naar Brazilië gebrachte judo. Verschillende kunsten ondergingen ook een periode van bewuste systematisering, waarbij een individuele grondlegger of een kleine groep leraren oudere, minder formeel gedocumenteerde praktijken organiseerde tot een gestructureerd curriculum met duidelijkere examen en lesmethoden.

Internationale federaties, van de IJF en WKF tot World Taekwondo, de IBJJF en de FIK, ontstonden over het algemeen nog later, zodra een kunst zich al buiten haar regio van oorsprong had verspreid en gedeelde regels nodig had voor eerlijke competitie. Deze ontwikkeling, van regionale praktijk naar formele oprichting naar internationaal bestuur, is een nuttig perspectief om te begrijpen hoe veel moderne krijgskunsten hun huidige vorm bereikten, ook al verschillen de specifieke tijdlijn en details aanzienlijk van kunst tot kunst.

Is judo de oudste van deze kunsten

Judo als formeel opgerichte kunst dateert van 1882, maar het putte uit veel oudere jujutsu tradities. Zowel karate als kendo leiden hun wortels terug tot oudere, minder formeel gedocumenteerde praktijken in respectievelijk Okinawa en Japan, dus precieze vergelijkingen van ouderdom hangen sterk af van hoe elke traditie gedefinieerd wordt.

Kwam Braziliaanse Jiujitsu rechtstreeks van karate

Nee, Braziliaanse Jiujitsu ontwikkelde zich vanuit Japans judo en jujutsu, aan het begin van de twintigste eeuw naar Brazilië gebracht en daar verder ontwikkeld, met name door de familie Gracie. Het is historisch te onderscheiden van karate.

Waarom gebruiken sommige kunsten een V-hals pak en andere een overslaande kraag

Het ontwerp van een pak weerspiegelt over het algemeen de specifieke geschiedenis en praktische behoeften van elke kunst. De V-hals van de WT stijl taekwondo dobok bijvoorbeeld ontwikkelde zich apart van de overslaande kraag die gangbaar is bij judogi, karategi en BJJ gi, die nauwere historische wortels delen.

Zijn bandkleursystemen hetzelfde in al deze kunsten

Nee, kyu en dan examenconcepten worden breed gedeeld, vooral onder kunsten met wortels in Japanse budo, maar specifieke bandkleuren, eisen en het aantal graden verschillen aanzienlijk tussen individuele kunsten, scholen en zelfs tussen clubs binnen dezelfde kunst.

Is er een enkele overeengekomen geschiedenis voor elke hier behandelde kunst

Voor recentere kunsten zoals judo, taekwondo en Braziliaanse Jiujitsu zijn belangrijke gebeurtenissen en grondleggers relatief goed gedocumenteerd. Voor oudere tradities zoals vroege karate en kenjutsu zijn sommige details minder precies vastgelegd, en beschrijven verschillende scholen hun eigen afstamming soms enigszins verschillend.